Last day Jasper

Ons laatste dagje in Jasper vroeg opgestaan omdat we bij aankomst al een stal hadden gezien. Ons leek het enorm indrukwekkend om door Jasper National park te gaan paardrijden. Dit was inderdaad qua omgeving en natuur erg indrukwekkend. Maar wat was de rit teleurstellend! Met zn 3tjes op een rijtje achter de gids aan stappen, alleen maar sloom stappen. En ik was natuurlijk weer the lucky one die een paard had voor wie zelfs dit slome stappen teveel gevraagd was! Nog nooit in mn leven heb ik zoveel moeite doen om een paard (of wat voor een ander levend wezen dan ook) vooruit te krijgen!

's Middags in de auto gestapt om de 'Maligne road'te gaan rijden. Deze weg loopt langs de Maligne rivier en eindigt bij een groot meer. Weer een waanzinnig mooie route! Uitzicht aan alle kanten en overal prachtig! Onderweg nog moeten stoppen vanwege een kudde berggeiten, die blijkbaar zo gewend zijn aan 'voerende toeristen' dat ze zodra je raam open gaat erop af rennen om te kijken of er nog wat te snacken valt. Erg apart! Na ritje van ongeveer een uur aangekomen bij Maligne lake en kaartjes gekocht voor een boottocht ( kaartjes van 55!! Dollar per persoon!!!). De boot zou om 3 uur vertrekken, maar we moesten wachten tot kwart over 3 omdat er nog een buslading Amerikaanse halfbejaarden bij ons op de boot (de boot zeker niet beter dan de gemiddelde Amsterdamse rondvaartboot) moest worden gepropt. Toen zaten we gezellig met zn allen op elkaar, je kan je ook enigszins voorstellen hoe de net te oude Amerikaanse mannen tegen elkaar op aan t opboksen waren over wie de leukste grap kon maken. En voor dat we 1,5 uur in deze nachtmerrie vast zouden zitten konden we nog net voor de boot vertrok ontsnappen, ervan uit gaande dat we ons geld terug zouden krijgen...wat uiteraard niet lukte! Gelukkig terug weg erg hard gelachen om de 165 weggegooide dollars.

Wat ik toch heel graag even wil delen, zonder verwend en irritant over te willen komen, maar een groot nadeel van Canada: De koffie!! Gadverdamme! Overal is het vies!! Echt waar! Slap, smakeloos, en als er teveel smaak aan zit dan is die smaak niet goed! Ik sta dan ook te juichen bij elke Starbucks die we zien want, echt waar, dat is de enige plek die ik tot nu toe heb gevonden waar de koffie lekker is. En Starbucks zijn hier alleen rond en in de grote steden, dus die zien we niet veel. Arme Lie, die dit 3 maanden heeft vol gehouden!

Elk adventure!

Elk: (van Wikipedia)

The elk, or wapiti (Cervus canadensis), is one of the largest species of deer in the world and one of the largest mammals in North America and eastern Asia. In the deer family (Cervidae), only the moose, Alces alces (called an 'elk' in Europe), is larger, and Cervus unicolor (the sambar deer) can rival the C. canadensis elk in size. Elk are almost identical to red deer found in Europe, of which they were long believed to be a subspecies; however, mitochondrial DNA evidence from 2004 strongly suggests they are a distinct species.

Dat is dus wat officieel een elk is. Ik kan het Nederlandse woord niet vinden, maar goed, het zijn dus een soort reuze herten.

In Canada is t op dit moment paringsseizoen voor de Elk's. Overal waar je hier rijd staan waarschuwingsborden en hangen briefjes. De mannetjes schijnen in deze tijd erg agressief te zijn (natuurliefhebbers weten dit misschien maar voor mij was dit nieuw) Geil zijn maakt ze agressief! En o wee als je t durft tussen hun en de vrouwtjes in te gaan staan, dan vallen ze aan! Goed dit alles gezegd hebbende, Elk's zijn mooie, grote beesten die je in Nederland niet ziet. Vooral de mannetjes, sommige met enorme geweien, zijn waanzinnig cool om te zien. We wilden dan ook graag een foto van zo'n mannetje. De vrouwen hadden we inmiddels ook al meerdere keren gezien. Ik liep eigenlijk een beetje te zeuren dat t de laatste dag was en we nog geen foto van een mannetjes elk hadden.

Zitten we 's avonds rustig een biertje te drinken op het terrasje van onze cabin bij het hotel, komt er een kudde vrouwelijk elk's aangelopen. Echt heel cool, gewoon op nog geen 2 meter van ons terrasje af. Iedereen uit t hotel daar natuurlijk naartoe rennen voor foto's. Wij ook. Kwamen uiteindelijk ook de mannelijke elk's. Zo cool! Uiteindelijk iedereen weer terug naar zn cabin, wij ook weer verder borrelen. Komen de mannetjes ook ineens recht voor onze cabin grazen. Dus eindelijk uitgebreid foto's kunnen nemen.

Alleen na een tijdje was ik t zat! De elk's werden erg opgefokt doordat ze natuurlijk eerst overal flitsende camera's en gillende kinderen om zich heen hadden. En vervolgens ook weg werden gejaagd door het hotelpersoneel. Ik had natuurlijk continu dat waarschuwingsbord in mn hoofd (mannetjes zijn extreem agressief gedurende deze periode, blijf op minimaal 30 meter afstand) en werd er redelijk bang van, watje als ik ben. Uiteindelijk besloot 1 mannetje dan ook zn kudde bij elkaar te gaan drijven (op redelijk agressieve wijze) en kwam keihard in de richting van onze cabin gerend. Lie en ik stonden binnen 1 tel gillend binnen! Hoe vet ik alles ook vind en hoeveel meer ik de natuur waardeer dan ik ooit had gedacht, ik blijf toch echt altijd een beetje ongemakkelijk rond wilde dieren en de 'grote bossen'.